فما تلاقينا سوى مرّة * حتّى أتى الشيخ مرّه يعنى : جز يك بار با يكديگر ديدار نكرديم چندانكه شيخ ابو مرّه آمد . و صاحب بن عبّاد در نامه‌اى طيبت‌آميز گفته : اميدوارم شيخ ابو مرّه ما را يارى كند همان گونه كه يك‌بار او را يارى كرد تا به سوى قبله‌اى كه او نماز گزارد ، نماز خوانيم و روى پله‌اى كه او خطبه خواند ، خطبه خوانيم . أبو مسافر . ترس را گويند . أبو المضاء . اسب را گويند . أبو المهنّأ . شراب را گويند . أبو ناجع . حلوا و شيرينى را گويند . أبو نافع . سركه را گويند . أبو نبهان . خرگوش را گويند . أبو نظيف . گرمابه را گويند . أبو الوثّاب . يوزپلنگ را گويند . أبو يحيى . به عزراييل ابو يحيى گويند همان گونه كه به سياه حبشى ، ابو البيضاء گويند و به آدم نابينا ، ابو البصير . ابو بكر خوارزمى گفته : اعوّذه من نفحة الرّيح خيفة * عليه ، و رجل الموت تطلبه عجلى و ادعو له بالعمر فى كلّ مشهد * و يضحك منّى فى الكمين ابو يحيى يعنى : از ترس و شفقتى كه بر او دارم از باد نرم نيز براى او تعويذ مىخوانم اما پاى مرگ شتابان او را مىجويد . تمام عمر او را در هر مكان مقدسى دعا مىكنم امّا ابو يحيى - عزراييل - از كمين بر من مىخندد . أبو يقظان . خروس را گويند . أترجّ طبرستان - وردجور .